تخبط ع البيبان
تخبط مهما تخبط
وتنده مهما تنده
مين حا يسمعك
ضعنا فى الزحام
وراح ومعدش كان
يا مين يرجعك
البشر صارت غيلان
والوحوش هى اللى بقت
ساكنه ف مضجعك
ونعيش أزاى كده
ضاع الأمان من قلبنا
راح اللى كان مننا
والحياة مبقتش هى نفس الحياه
والزمان المر دار حولنا
والناس بقت
الشر وارث طبعها
والقلوب أتبدلت
من القسوة بقت حجر
والحياة ما بقتش هى طعم الحياه
مفيش أمان
الشر بقى عنوان البشر
والبشر ما بقتش بشر
طبع الوحوش هو اللى صار طبعها
زمان لما تتوه خطوتك
كان فى ناس من غير ما أخاف
أرجع أدارى فى ظلها
خلاص بقت هى دى نفس البشر
اللى تشوفها فى الطريق
كل يوم بتاكل بعضها
تخبط ع البيبان
وتخبط مهما تخبط
وتنده مهما تنده
م